เปิดทำเนียบ “ช้างป่าชุมชน” เขาใหญ่ ตอนที่ 2

“ทำความรู้จักพี่ด้วน(หมูสี) หรือ ด้วนวนาลี”

ชมพูนุท นำภา

พี่ด้วนเป็นช้างป่าชุมชน(เขาใหญ่) อีก 1 ตัวที่หลายคนกำลังเป็นห่วงและกังวลกัน เพราะได้รับบาดเจ็บที่ขาหลังซ้าย คล้ายลักษณะโดนบาดเป็นรอยแผลยาว 2 นิ้ว จนทำให้ขาบวม ท่าเดินจึงไม่ปกตินัก

สำหรับใครที่กำลังเป็นห่วงขอให้เบาใจได้ เพราะเวลานี้ (18 มกราคม) สัตวแพทย์ได้เดินทางมาถึงตัวพี่ด้วนแล้วที่บริเวณหลังโรงเรียนบ้านเขาวง ต.หนองน้ำแดง อ.ปากช่อง โดยคุณหมอเลือกที่จะให้ยาแก้อักเสบกับยาฆ่าเชื้อยัดใส่ไปในกล้วยกับขนุน รอจนกระทั่งพี่ด้วนกินหมดจึงแยกย้าย โดยเบื้องต้นสัตวแพทย์จะให้ยาอย่างนี้ไปอีก 3-5 วัน แล้วจะประเมินอาการอีกครั้ง

พลายด้วน(หมูสี) หรือ ด้วนวนาลี คาดว่ามีอายุประมาณ 40 ปีขึ้นไป ความสูงประมาณ 3.2 เมตร

เอกลักษณ์ที่โดดเด่น คือ หางขาด เหลือขนาดสั้นเพียง 60 เซนติเมตร เป็นที่มาของชื่อด้วน สันนิษฐานว่าอาจเกิดจากการต่อสู้ตั้งแต่ยังเป็นช้างเด็กอยู่ในป่า หรืออาจจะโดนสัตว์อื่นทำร้ายก็เป็นได้ ส่วนงาข้างซ้ายหักเกิดจากการต่อสู้กับพลายชมวิว หรือ เบี่ยงใหญ่ ช่วงประมาณปลายเดือนกรกฎาคม 2568 อีกสิ่งที่สังเกตได้จากด้วนคือร่องรอยการใช้ชีวิต ทำให้มีบาดแผลอยู่ทั่วทั้งตัว

“ด้วน” ถือเป็นช้างที่มีความอาวุโสตัวหนึ่งในผืนป่าเขาใหญ่ นิสัยสุขุม เป็นสัตว์ป่าที่มีความระแวดระวังพอสมควร แม้จะอยู่ในชุมชนที่มีรถราก็จะมีความสุขุม แต่ถ้าเข้าไปใกล้ได้ระยะราว 80-100 เมตร อาจจะมีการวิ่งไล่ขู่ แต่ถึงแม้จะเป็นช้างที่ระวังตัวสูงขนาดนี้ แต่ก็มีความเก๋าพอตัว โดยพี่ด้วนถือเป็น 1 ในช้างป่าชุมชนที่มีนิสัยย่องเบา ชอบแอบไปรื้อบ้านคน โดยเฉพาะในครัวซึ่งเป็นแหล่งเกลือแร่

อีกชื่อ “พลายด้วนวนาลี” ได้มาจากวีรกรรมที่ไปพังร้านอาหารชื่อวนาลีบนเขาใหญ่เพื่อไปหาอาหารกิน โดยทุกปีช่วงเดือนธันวาคมจะถึงรอบที่พี่ด้วนจะเดินขึ้นเขาใหญ่ เพื่อไปยังถิ่นเก่าของตัวเอง

พี่ด้วนยังมีวีรกรรมอีกอย่าง คือชอบบุกสวนกล้วยของชุมชนท่ามะปรางค์-คลองเพล จนชาวบ้านต้องพลิกวิกฤตเป็นโอกาส ปิ๊งไอเดียทำของกินเล่นขึ้นชื่อ คือ “กล้วยพี่ด้วน” ขึ้นมา

เพราะเวลาพี่ด้วนเดินลงมาจากเขาใหญ่ พอผ่านสวนกล้วยก็จะแวะกิน แต่ด้วยความที่ช้างป่าไม่กินผลกล้วย เลือกกินแต่หยวก จึงทิ้งกล้วยเป็นเครือไว้ให้ดูต่างหน้า ชาวบ้านจึงนำกล้วยที่พี่ด้วนเหลือไว้ให้มาทำเป็นกล้วยฉาบ กลายเป็นซิกเนเจอร์สุดฮอตจากประชุมชนบ้านท่ามะปรางค์-คลองเพลไปแบบไม่รู้ตัว

เมื่อสอบถามไปยังทีมอาสาผลักดันช้างป่า ถึงความเกรี้ยวกราด แบ่งเป็นดาว 1-5 จากน้อยไปหามาก (หากมีภัยคุกคาม) พี่ด้วนได้ 2 ดาว

ส่วนการผลักดันกลับเข้าป่า แบ่งเป็นดาว 1-5 จากง่ายไปหายาก (แล้วแต่พื้นที่) ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า 5 ดาว ที่ยากขนาดนี้ไม่ใช่ว่าดุร้าย เพียงแต่เป็นการใช้ความนิ่งสงบสยบความเคลื่อนไหว พูดง่ายๆ คือ พี่ด้วนไม่กลัวมนุษย์เลยนั่นเอง

หากใครที่มาเที่ยวเขาใหญ่แล้วบังเอิญเจอช้างหางสั้นราว 60 เซนติเมตรเมื่อไร นั่นแปลว่าคุณได้พบกับพี่ด้วนคนดังแห่งหมูสีตัวจริงเสียงจริงเข้าให้แล้ว!

ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือเผยแพร่เนื้อหาทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาต